zaterdag 16 september 2017

To Row a Bike or not.......


Rowingbike

Een vriend van mij heeft een maand geleden een Thys pre-CVT gekocht. Staat nu trouwens te koop op Marktplaats. Menigeen zal nu waarschijnlijk denken dat hij het roetsen niet leuk genoeg vond.
Nee hoor, niets is minder waar. Hij heeft juist een week geleden een zo goed als nieuwe 222 Revolver gekocht. Ook nog eens heel dicht bij zijn huis, hij hoefde er dus niet eens helemaal voor naar Middelburg te rijden. Met die vriend heb ik een intensieve whatsappberichtenwisseling gehad.

Gisteren zag ik op het nieuwe Nederlandse Ligfietsforum een vraag voorbij komen over de CVT of pre-CVT. Deze vraag werd nota bene gesteld door een mede-LOL-rijder. Ook met hem heb ik daarna een redelijk aantal mailtjes en whatsapjes uitgewisseld.


Zo kwam ik op de gedachte om met behulp van de info die op de site van Derk staat een soort overzichtje te maken van de diverse modellen.


Op de site www.rowingbike.com staat veel technische info.
Ik zal hieronder een soort samenvatting zetten en soms extra informatie of mijn eigen mening toevoegen.

De afkortingen: 
RR = Roller Ramp
CVT = Continuous Variable Transmission



Thys 222 Pre-CVT
Klik hier
Het belangrijkste verschil tussen het Revolver-systeem en pre-CVT is het schakelgemak. 
Bij de pre-CVT gaat dat moeilijker d.m.v. het opzij duwen van de stalen aandrijfkabel naar een volgende winding van de groef. Veel mensen schakelen er in de praktijk weinig mee, maar als je een beetje handig bent dan lukt dat best.
De kabelslijtage is op de pre-CVT vrij groot, na 300 tot 500 km moet je de stalen aandrijfkabel draaien of vernieuwen. Deze kost 5 euro.
De aluminium Snek slijt snel, daar kan je rond de 5000 km mee doen en dan moet je een nieuwe kopen. Deze kost €120,-


Thys 222 RR editie
Klik hier

Het is mogelijk om CVT fietsen met het RR systeem uit te voeren. Het RR systeem heeft een minder groot versnellingsbereik.
Op de Thys 222 RR versie is het freewheelsysteem van de in eigen beheer gemaakte achternaaf een grote verbetering. Het sperlager in deze naaf geeft instant grip bij de inzet van iedere slag. Daarvoor  moest Derk een compleet nieuwe naaf ontwikkelen om van de speling die je aan het begin van iedere slag met de Shimano-naaf had af te komen. De directe grip creëert 40 tot 45 maal per minuut een soort Rolls Royce gevoel. Op latere modellen is het sperlager dan ook een standaard geworden.


Thys 222 CVT
Klik hier

Het CVT schakelmechanisme is gemakkelijk te bedienen en uiteraard geheel traploos.
CVT betekent namelijk Continuous Variable Transmission. Denk aan de DAF Variomatic (klik hier).
Het klemsysteem bij de voetenslee werkt d.m.v. twee wiggen die de kabel inklemmen.
De levensduur van de wiggen wordt op minimaal 5000 km geschat. Zowel aandrijfkabel als wiggen zijn eenvoudig te monteren en niet duur in aanschaf.
De levensduur van de CVT-kabel is minimaal 1000 km en de aluminium Snek gaat 7000 km mee.

De THYS 222 CVT kan worden omgebouwd naar de Revolver versie. Er zijn diverse mogelijkheden.  
Optie 1: Revolver met stalen aandrijfkabel: de voetenslee voorzien van schakelring 
Optie 2: Rijden met Dyneema aandrijfkabel: van aluminium naar kunststof snek
Optie 3: Revolver én rijden met Dyneema aandrijfkabel
Als je zowel het schakelgemak van de Revolver wilt hebben en ook het plezier van de Dyneema aandrijving, combineer dan optie 1 en 2.


Thys 222 Revolver
Klik hier

De naam van de Thys 222 Revolver is gebaseerd op de ronddraaiende schakelring. 

Het revolversysteem is voortgekomen uit het CVT systeem en lijkt daar erg veel op. De efficiënte manier van schakelen is hetzelfde gebleven: er is één koppelingsknop die je met de rechterduim bedient.

Met ingeduwde koppelingsknop is een slag maken terugschakelen, een terughaalslag is opschakelen.
Het klinkt ingewikkelder dan het is.

Het Revolver systeem heeft in mijn optiek alleen maar voordelen. Ik heb zelf trouwens nooit met de andere systemen gereden. Nou ja, een klein proefritje met de pre-CVT van die vriend van mij dat was de enige keer.

  • Het hele aandrijfsysteem is ruim een halve kilo lichter geworden. 
  • De levensduur van de Dyneema aandrijfkabel is gemiddeld 1800 km volgens Derk. Ik rijd er nu sinds 2010 mee en ik ga meestal door de 3000km heen.
  • Je kunt een bergSnek monteren: 220 en 250m. Standaard is 178mm.
  • De kunststof Snek is gemakkelijk zelf te vervangen.
  • De lichte Dyneema armslagkabel (13 gram) is uitgerust met een schuifknoop waardoor je de lengte heel gemakkelijk, zelfs tijdens de rit, kunt verstellen.
  • Het schakelen is begrensd, je kunt niet te licht of te zwaar schakelen.
  • De Dyneema aandrijfkabel weegt slechts 24 gram, de Dynamax weegt 28gr.
  • De vergrendeling is simpel.
  • Lichtere en meer ergonomische rem- en schakelhandels.
  • Zeer gemakkelijk achterband verwisselen door het loshaken van het retourelastiek.


Thys 209 Carbon
Klik hier

Dit is dus mijn fiets.
De 209 carbon is de opvolger van de stalen 222.
De 209 is iets korter en compacter. Het scheelt precies 13cm.
De zithoogte is iets lager en de gewichtsverdeling ligt iets meer op het achterwiel.
De 209 is veel lichter. Het scheelt 5kg. Dat is bijna 1/3 van de 222 en bijna de helft van de 209.

Ik vind de 209 nog stabieler dan de 222. Stuurt en rijdt nog weer iets strakker.
Ik durf met de 209 genadeloos hard door de bochten en/of naar beneden te gaan.
Snelheden van 65km/u zijn geen probleem. Dan bedoel ik uiteraard van de Posbank af of de Holterberg.
Als de wind goed staat of als er geen wind is en ik ben ook nog in goede doen, dan kan ik er ook makkelijk een kruissnelheid van 35km/u mee rijden. Meestal rijd ik tussen de 23 - 33 km/u.



Uiteraard heb ik ook nog een tip: Koop gewoon de 209  ;-)




Dit was trouwens mijn oude 222. Een 2 x 406/20" uitvoering. 
Normaal gesproken heeft een 222 een 451 voorwiel en een 559 achterwiel.








zaterdag 9 september 2017

Seiran vs Taifun II


Op zaterdag 8 juli vroeg ik mij nog af wie er zou gaan winnen: de Seiran of de Taifun  (klik hier)

Nu is dat ondertussen wel duidelijk. De beslissing is gevallen. 
Het gevoel en de emotie hebben uiteraard gezegevierd.


Toch nog even een terugblik:


De voordelen van de Seiran zijn duidelijk: Hoog, schijfremmen, luchtdruk achtervering, aerostuur, een relaxte houding, 2x26"en een zeer stabiele fiets.

De Taifun heeft eigenlijk best een aantal nadelen: Laag, ongeveerd, klapstuur, behoorlijk liggende houding, 2x20" en het is een beetje een gooi- en smijtfietsje.


Zijn dit ook echt nadelen? Blijkbaar niet, want de Seiran staat stil en met de Taifun wordt gefietst.

Voor mij zijn deze nadelen blijkbaar voordelen.
De Seiran is gewoon net te hoog voor mij. De Taifun is dus niet te laag, maar precies hoog genoeg.
Eigenlijk wil ik helemaal geen vering. De achtervering van de Seiran stond namelijk op ruim 10Bar. Ik rijd dus het liefste met een hardtail en dat is de Taifun.
Het aerostuur ga ik zeker missen, maar het klapstuurtje van de Taifun bevalt mij ook erg goed.
Ik vond de houding op de Seiran eigenlijk iets te rechtop. Daar heb ik op de Taifun geen last van, want daar kan ik heerlijk relaxt op liggen.
Maar die kleine wieltjes dan? Ach, met de Avocet is dat best overkomelijk hoor. Heerlijk comfortabel.


Dus de knoop werd doorgehakt en ik zette de Seiran te koop op Marktplaats. Mooie foto's en een duidelijke tekst zorgen blijkbaar voor veel reacties. Eén reactie kwam uit Twello en dat is best dichtbij. De beste man ging echter op vakantie en ik heb de andere kopers een beetje afgehouden, want op de één of andere manier gunde ik deze man deze fiets. Na zijn vakantie meldde hij zich weer. En toen ging het snel: hij kwam, hij zag en hij kocht. Na een paar kopjes koffie merkten we dat we allebei dezelfde ligfietsers kennen en dat is erg leuk om op zo'n avond te ontdekken.


Er is dus duidelijk een winnaar:


Challenge Taifun  2x20"  Hardtail










dinsdag 5 september 2017

LOL zonder Rijsigers



RIJS 2017

Tja, de RIJS-gangers (Marc Edwin en Casper) waren na hun tocht van afgelopen zaterdag toch te vermoeid of ze lagen te laat/nog in bed om aan de LOL-tocht van zondag mee te doen. Of ze hadden andere verplichtingen (Arjen).


LOL

Eigenlijk kwam dit zondag wel goed uit, want we hadden gasten. Als de vier Rijsigers ook hadden meegereden met deze september-tocht, dan was het wel een erg lange rij geworden.


Wie waren er dan wel?





Ymte kwam weer een keer vanuit Dronten meerijden en hij bracht onverwachts jr. mee. Pieter zorgde er in zijn eentje voor dat de gemiddelde leeftijd van LOL met bijna 5 jaar naar beneden kelderde. In het kielzog van de twee Sijbrandij's reed ook Frank weer een keer mee. Altijd gezellig en voor de eerste keer 3x een DF bij LOL.

MarcoL was uit het verre Alphen aan den Rijn richting het oosten gekomen in zijn prachtige QuattroVelo.

Koen bleek met zijn Strada precies een jaar geleden ook al een keer te hebben meegereden, toen was er volgens hem ook kermis. Dat er in Zutphen elk weekend kermis is, ging er toch niet helemaal in bij Koen.

Roef (oranje Strada) heeft al verschillende malen meegereden en bleek nog fit genoeg te zijn na een retourtje Nijmegen-Amsterdam-Nijmegen. Klik hier

Helemaal nieuw bij LOL was PeterH uit Doetinchem in zijn Mango. Hij heeft nog een prachtige C-Alleweder te koop staan, mocht er iemand interesse hebben......ik heb zijn telefoonnummer.

Johan uit Nijmegen is zeker niet meer nieuw te noemen, ik vind het altijd weer fijn als hij ons met zijn gezelschap komt verblijden. Hij reed zondag mee in zijn Quest. Hij is in blijde verwachting van een QV.

Ben in zijn mooie blauwe Quest is ook niet meer te betitelen als gast. Ondertussen begint hij een vaste factor van LOL te worden.

En dan waren er natuurlijk ook nog 'Harde-Kern-Leden' aanwezig:  
Paul en Pieter Jan in hun vm,  Martin en Emil op de open liggers en Nico en ik op de Roeifiets.


Weer 15 rijders 
Dat is nu al 3x op een rij
Het gaat goed met LOL
11 vm-en en 4 open liggers


Maar ja, alle routemakers lagen nog op één oor. Normaal gesproken tovert onze captain Casper altijd wel ergens een route uit zijn hoge hoed/computer. Of Marc, die kan dat ook erg goed. Nog een reserve routemaker is Arjen. Hij pakt gewoon een stel knooppunten, gooit die in zijn telefoon en hup daar gaan we.

Heel vreemd, maar iedereen scheen een beetje naar mij te kijken bij het woord route. Geen idee waarom.
Ik keek nog eens naar Paul, maar die vond dat hij toch echt op zijn oude vertrouwde plekje achteraan hoorde te rijden. Pieter Jan gaf ook niet echt blijk van inspiratie. Emil en Martin negeerden mij gewoon volledig ;-) en Nico kwam zelfs niet eens op het idee dat hij misschien ook de weg zou kunnen weten.

Tja, ik had toch ook echt geen route bedacht. Ik was de gehele zaterdag op stap geweest om de kamer van onze middelste dochter ingericht te krijgen en daarna ook nog druk geweest met de inrichting zelf.

Dus dan maar een route uit het hoofd. Is ook niet echt een probleem voor iemand die al ruim 7 jaar ongeveer 2x per week routes rijdt binnen het rondje Arnhem - Doetinchem - Lochem - Zwolle - Barneveld - Ede - Arnhem.

Via een rondje Achterhoek reden we naar Bronkhorst (zonder c) en langs ons beroemde LOL-dijkweggetje reden we in een prachtige kleurrijke sliert naar Doesburg.

"Iedereen koffie en appelgebak dan maar", riep ik nog optimistisch bij De Waag. Het leek er wel even op, maar toen bleken er toch nog een paar theedrinkers te zijn. Ymte had opeens het lef om de appeltaart links te laten liggen en voor de huisgemaakte monchoutaart te gaan, vanuit mijn ooghoeken zag ik die taart voorbij komen en ik besloot ook 'vreemd te gaan'. Was beslist geen slechte keuze, want deze taart bleek ongelooflijk lekker te zijn.

Met ondergetekende als routeleider namen we iets meer tijd voor de pauze. Bleek iedereen prima te vinden en op een bepaald moment gingen er vanzelf mensen betalen en was het moment van vertrek aangebroken. Bij aankomst hadden we al veel bekijks en bij het vertrek was dat al niet anders.

Paul begeleidde ons nog even de goede kant op naar De Posbank, maar voor de eerste echte beklimming bleek hij via een klein zandpaadje opeens huiswaarts te gaan. Paul vindt klimmen in de Strada echt niet leuk of in ieder geval niet echt leuk. Deze begeleiding was trouwens nodig, omdat de verkeerssituatie rondom Dieren constant aan verandering onderhevig is. Klik hier

Emil, Roef, Koen en Johan waren trouwens in Doesburg al afgehaakt. We gingen dus met z'n tienen omhoog. Nou ja, een klein beetje dan. Aan de echte Posbank-beklimming zijn we niet toegekomen, want een andere anti-klimgeit wilde niet echt klimmen naar Het Paviljoen met zijn Roeifiets. Dat was ik dus niet  ;-)  Ik vind klimmen met de Roeifiets namelijk wel heel erg leuk.

Via de Lange Juffer en de Schaapsallee gingen we lekker hard naar Laag Soeren. Daar haakten Ymte, Frank, Pieter en Martin af. En toen waren we nog met z'n zessen. Marco hebben we bijna bij zijn overnachtingsadres afgezet en Peter reed als nieuweling weer helemaal mee naar Zutphen. Hij is ondertussen opgenomen in de LOL-whatsappgroep.





Het was weer een geweldige LOL-dag. Mannen, bedankt.