Verbroedering der Gewesten

Met een flink aantal Rijders de LOLlige Grenzen opzoeken van het altijd Mooie Twente.

Oftewel hoe Rijders uit het Graafschap Zutphen en het Saksische Twente een ontmoeting hebben met vertegenwoordigers van het oude Hertogdom Gelre.

Het gehele gezelschap aan de koffie, thee of cola en de appeltaart.

Vanuit Warnsveld gingen we niet over de IJssel, maar over de Schipbeek. Zo kwamen wij in Overijssel.
Toch een beetje vreemd. Gelukkig had ik daarvoor wel de IJssel overgestoken om via Zutphen naar Warnsveld te rijden. Had ik toch nog een beetje het gevoel om in het gebied over de IJssel te zijn.

Daar is het toch anders. Nou bedoel ik niet direct over de IJssel, maar meer het gebied over de Schipbeek. Ze noemen het daar Twente. Waarom?

Bron Wikipedia:
In oude geschriften is Twente achtereenvolgens terug te vinden als Tuianti (797), Tueanti (799), Thuehenti (851), Tuente (11e eeuw) en ten slotte Twente of Twenthe. Voor de herkomst van deze naam zijn twee theorieën gangbaar. De eerste en oudste gaat terug tot de 16e eeuw toen men Twente identificeerde als het woongebied van de Germaanse stam de Tubanten die bekend was uit de Romeinse oudheid. De tweede theorie is gebaseerd op de gelijkenis tussen de namen Twente en Drenthe. Zoals de naam Drenthe is afgeleid van het telwoord drie, denkt men dat Twente is afgeleid van het woord twee. Vóór de elfde of twaalfde eeuw grensden de gouwen Drenthe en Twente nog aan elkaar.


Het lijkt bijna toeval dat de organisator van dit geheel dan Tonnie Tuinte heet. Een schrijfwijze die ze tot nu toe zijn vergeten toe te voegen aan deze pagina van Wikipedia, maar die duidelijk verwant is aan het gebied waar wij zouden gaan fietsen.

Zijn initialen TT maken echter duidelijk dat er, zoals te lezen is op de Wikipedia-pagina, wel degelijk ook een link is met het Drentse land.
Toch jammer dat we rijders uit dat gebied hebben moeten missen op deze dag. Dan zou het plaatje compleet zijn geweest.

De Strada gebroederlijk naast de DF 'Strada'

 

De bijna-naar-een-Quest-omgebouwde-Strada van Casper

 

Voordat er zoveel ophef was over een Gouden-QV bestond er al heel lang een Gouden Quest

Ons verblijf in het Twentse land was echter van zeer korte duur, voordat ik het in de gaten had reden we alweer door De Graafschap. Dit betreurde ik niet, want aan een langer verblijf in Twente zitten wel risico's verbonden. Ben je er te lang, dan kan het zomaar gebeuren dat je op een terras een Coooooolaaatje zit te bestellen.

Via een prachtige route, dankjewel Tonnie, reden we uiteindelijk het pittoreske Almen binnen.
Bij Landhotel De Hoofdige Boer was het zo aangenaam vertoeven dat Pieter Jan, Paul en ik besloten onze pauze nog iets te verlengen.

Ontmoeting met 'Elnuar' van het ligfietsers.nl-forum

De rest van het gezelschap ging wederom richting Twente en in een aantal blogs zijn hier mooie verhalen over te lezen: Roef, Paul, Casper en Chris

Ik heb alleen nog maar mooie plaatjes ;-)

Links de fiets van Appelflappentocht-organisator Emil

 

In de QV de organisator van deze tocht: Tonnie Tuinte

 

Afstand: ongeveer 80km

LOL met Per en een PR

Casper, gefeliciteerd. Als ik het goed heb begrepen, dan ben jij vandaag jarig. Hieperdepiep...HOERA.

'Helaas' voor ons had Casper echter besloten om niet te trakteren, maar hij zou in plaats daarvan €5,- per ligfietser die zondag mee reed in de ROPARUN-pot stoppen. Indirect betaalde ik dus op deze manier de Roparun bijdrage ;-)  Even voor de duidelijkheid: dat vind ik niet erg hoor.

Iedereen had echter buiten Per gerekend. Onze nieuwste LOL-aanwinst.

Via Ligfiets.net had hij zich (wel) keurig aangemeld en na het gebruikelijke koffie-/theemomentje bij Het Volkshuis bleek hij deze consumpties al betaald te hebben.

Update: Blijkbaar heeft Marc de rekening betaald. Per was in dit geval de boodschapper ;-)

Wow, dat is wel een hele goede binnenkomer. Er werd toen zelfs (volgens mij door Per) nog gesuggereerd dat iedere nieuwkomer misschien tijdens elke rit alle consumpties moet betalen, totdat er zich weer een nieuw lid aandient. Daarna werd geopperd dat dan de spreekwoordelijke drempel om mee te gaan rijden met LOL wel eens heel erg hoog zou kunnen zijn/worden. En we hebben allemaal op Mooi-geel-is-niet-lelijk kunnen lezen dat voor sommigen die drempel al erg hoog is.

Waarom had iedereen nou buiten Per gerekend? Na het nuttigen van een heerlijk appelgebakje en het drinken van een kopje koffie onderaan de Holterberg, bleek bij vertrek dat de rekening alweer was voldaan. Jawel, ons nieuwe lid liet zich wederom gelden. Per, nogmaals bedankt.

De Holterberg. Jawel, daar ging de rit nu dus wel heen. Nadat de vorige keer de rit 'democratisch' was weggestemd vanwege de windrichting, bleek nu de wind uit de goede hoek te waaien en aangezien ondergetekende toch met de XS was komen opdagen, stond niets meer in de weg voor een tocht-der-tochten over berg en door dal.

Edwin reed met zijn nieuwste aanwinst mee:een mooie witte 26" Nazca Gaucho.
Marc kwam uiteraard met zijn Carbon M5 HighRacer, dit keer inclusief vakantiebepakking.
Hij wilde namelijk testen of er nog iets te verbeteren viel :-)
Per reed op een M5 ShockProof 26", dezelfde als die ik heb gehad.
Paul in zijn Mooi-Geel-Is-Niet-Lelijk Strada.
Nico en Casper in hun gele Questen en ik in de XS.

Via heerlijke weggetjes kwamen we bij Bathmen uit en daar staken we de doorgaande weg Deventer-Holten over. Uiteindelijk kwamen we aan de noordzijde van De Sallandse Heuvelrug uit en gingen we via de 'gemakkelijke kant' de Holterberg beklimmen.

Ik riep nog: "Laat mij maar als eerste gaan, dan rijd ik tenminste ook heel even een keer voorop." Daarna zag ik eigenlijk niemand meer.
Heel soms zag ik in de verte een gele Quest in mijn spiegeltjes en ik ging er eigenlijk vanuit dat dit Casper was. Tot nu toe staat/stond Nico namelijk niet heel erg bekend als een goede klimmer. Hij beweert zelfs altijd een beetje een hekel aan klimmen te hebben. "Ik ben geen klimgeit", is dan ook één van zijn uitspraken. Uiteindelijk werd ik door niemand ingehaald en stond ik als eerste stil op de afgesproken plek naast de 'Pauze-plek'. En wie was er zondag de nummer 2? Jawel......Nico dus. Hij is vanaf nu benoemd tot 'Klimgeit'.

Hieronder de winnaar en de nummer 2.

Natuurlijk kwamen ook de anderen daarna één voor één binnendruppelen en sommigen mompelden nog iets van: "Ja, ik heb vandaag niet zulke goede benen....." Ach ja, we weten natuurlijk allemaal hoe we dit soort uitspraken moeten interpreteren. Een goede winnaar heeft tenslotte voldoende aan een half woord ;-)

Op de foto's hieronder is de volgorde van binnenkomst te zien.

 

 

De terugweg ging wederom via fantastische weggetjes, wegen en één MTB-paadje. Een applausje voor onze Route-planner Marc.

Per, het was gezellig en tot de volgende keer. En even voor de duidelijkheid, dan hoef je niet weer alles te betalen hoor.

Na ruim 85 km was ik thuis en de max. van vandaag was  81,8 km/u.


Ik heb het toch echt even goed op mijn blog moeten uitzoeken, maar ik heb gisteren een PR gereden. 
Oftewel: een snelheidsrecord. De vorige Holterberg-afdaling reed ik namelijk 81,4.


Mannen, weer bedankt.

Pinlock Visor, Ovalen en een aangepaste demper

Tja, waar zal ik eens mee beginnen? Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken en geen tijd om te schrijven!

Mijn laatste aanschaf. Laat ik daar maar eens iets over vertellen. Ik ben er namelijk erg blij mee.


Het is een Sinner Toerkap/Racekap. Klik hier.

Gekocht van Tristan die de voorkeur gaf aan de kap van Velomobielonderdelen.nl (klik hier) en juist de Sinner Toer-/Racekap wilde verkopen.
Zoveel hoofden, zoveel zinnen. Ik heb namelijk al een Velomobielonderdelen.nl deelbare Carbon Racekap (vorige model) en ik wilde juist graag een Sinner Toer-/Racekap.

De Deelbare Carbon Racekap staat nog te koop. Nu voor €300,-  Klik hier.

De Sinner kap heeft trouwens een fantastische feature, er kan een Pinlock Original Visor op gemonteerd worden. Voor informatie over de Pinlock Original Visor: Klik hier.
Tristan heeft de pinlock lens gelukkig op het vizier laten zitten.

Tristan schreef daarover:

One other advantage of the Sinner Cap is also that you can install 

a pinlock visor as the visor is 2mm thick and sturdy enough for this 

installation.

A big plus with this visor is you have more fully closed driving as 

there is no need to open the visor due to ventilate it.

Dit is echt ongelooflijk. Motorrijders kennen de pinlock visor meestal wel, maar ik heb er nog nooit iets over gelezen in combinatie met een racekapvizier.

Je kunt gewoon al zwetend en hete lucht uitademend voor het verkeerslicht staan te wachten met een gesloten vizier.

Stilstaand met gesloten vizier.

 Na even flink uitademen tegen het koude vizier beslaat het gewone vizier wel, maar de pinlock visor niet.

Tristan had als extra verstelmogelijkheid voor het vizier een paar lexan stripjes met klittenband gemaakt om daarmee het vizier te kunnen verstellen en vastzetten.
Dit vind ik echter geen prettige manier van verstellen. Als je in een situatie terechtkomt waarbij je snel moet reageren, dan heb je echt geen tijd om die twee stripjes met klittenband om de beurt los te trekken om het vizier te openen. Dit weet ik ondertussen door persoonlijke ervaring.
Die stripjes zitten ook nog eens in het gezichtsveld en dat vind ik ook niet prettig.

Eén van de voordelen van de Sinner kap vind ik juist dat het openen en sluiten zo eenvoudig, simpel en vooral snel gaat. Die lexan stripjes heb ik dus verwijderd.

Nadeel van de Sinner kap is echter wel dat de stelschroefjes van het vizier soms 'loslopen' en als het regent dan zakt het vizier na een flinke hobbel.

Harry Lieben heeft hier gelukkig een oplossing voor gevonden en hij stuurt mij dan ook geheel gratis (service bestaat dus echt nog) witte kunststof ringen met langere boutjes en extra moertjes om het vizier goed stabiel vast te kunnen zetten. Zie zijn blogbericht hierover: klik hier

Een ander nadeel van de Sinner kap zou 'het in het zicht zittende gedeelte tussen de "oorgaten" en de opening van het vizier' zijn. Ik had al aan andere gebruikers gevraagd of dit ook echt zo is.
Eigenlijk vond niemand dat het zicht beperkt werd. Ik was wel benieuwd, want dit leek mij wel een serieus nadeel.

Op de foto's hierboven ligt de kap op een tafel en de positie van de camera is veel verder naar achteren dan waar je hoofd zich normaliter bevindt.

Mijn conclusie tot nu toe: Het valt echt mee. Eigenlijk heb je er helemaal geen last van. Het lijkt wel alsof je met je ene oog door het 'oorgat' kijkt en met je andere oog door het vizier/de vizieropening. Het zit ook heel dicht naast je hoofd en ik zie dus eigenlijk gewoon alles, als ik naast mij kijk.
Het grote voordeel van de 'oorgaten' is toch echt het contact met de rest van het verkeer.
Ik rijd tegenwoordig altijd met oordoppen in, maar ik wil toch wel graag horen wat er om mij heen gebeurt. Met het vizier dicht vind ik dat ik zonder de 'oorgaten' te weinig zou horen van het overige verkeer.

De Sinner kap heeft trouwens nog één nadeel: hij is 100gram zwaarder :-)

Ik hoop dat ik nog lang van deze kap mag gaan genieten.


Zaterdag 13 december

Om 7 uur 's ochtends stond Ed hier op de stoep. Ik had namelijk een afspraak gemaakt met Peter 'de Ovaal'. Hij krijgt tegenwoordig al postpakketjes met deze naam ;-) Dus mag ik hem ook wel zo noemen.

Na alle positieve verhalen op internet en van mede-LOLlers had ik besloten om ook bij de 'club van de Ovalen' te willen horen.

Met een gemiddelde van 27km/u hebben we de 84km afgelegd. Met de routeplanner van de Fietsersbond had ik de route 'gemaakt' en dit keer had ik gekozen voor de 'racefiets-optie'.
Het begin was erg klungelig, maar dat is mij al vaker opgevallen :-( Zo werden we op een belachelijke manier door Warnsveld gestuurd, terwijl we ook gewoon via de meest logische weg hadden kunnen rijden. Namelijk via de Warnsveldseweg. It's all in the name.....!

Keurig op tijd reden we Lattrop binnen en konden we gaan beginnen met koffiedrinken.
Is toch wel erg lekker na 3 uur fietsen. Daarna ging Peter het één en ander opmeten en berekenen. Het hele tandwiel zit vol met gaatjes en je kunt het dus op ontzettend veel (foute) manieren bevestigen. Door ervaring rijker geworden heeft Peter de juiste manier van plaatsen bedacht en uitgerekend. De eerste kettingbladen had hij namelijk per ongeluk gespiegeld geplaatst.

Na het plaatsen van de kettingbladen moest de derailleur aangepast en opnieuw afgesteld worden.

Peter had gevraagd of er nog meer onderhoud aan mijn XS moest plaatsvinden, maar nog niet zo lang geleden ben ik bij vm.nl geweest dus dat hoefde niet.
De sporing van de voorwielen controleren is natuurlijk wel altijd handig om even te doen.
Je raadt het al..........ik heb er nu zo'n handig 'Peter de Rond-hulpmiddeltje' met rechtse en linkse draad in-/op-/aanzitten. Voor meer info: Klik hier.
Maar zonder gekkigheid, het werkt wel. Even twee borgmoertjes losdraaien en afstellen maar. Zo kan ik het zelfs :-) Een richtbok heb ik namelijk ook al.

Naast de ovale kettingbladen wilde ik ook graag de door Peter aangepaste achtervering in mijn XS.
Ik houd van simpele oplossingen en daarom kies ik voor deze oplossing om de vering van mijn fiets te verbeteren.
Mochten er mensen zijn die niet weten wat deze aanpassing betekent? Klik hier.

Na een paar uren gezelligheid (Grytsje, nog bedankt voor de koffie en het lekkers erbij) en ook nog kennis te hebben gemaakt met Douwe B. en Gerrit S. namen Ed en ik afscheid van 'Ovalen Peter'.
Na nogmaals 84km was ik weer thuis. Ed moest nog iets verder. Ik vond vooral het recht toe recht aan gedeelte langs het Kanaal Almelo-Nordhorn heerlijk om te fietsen. Mooie omgeving daar in Twente.


Afgelopen donderdag

's Ochtends vroeg opeens een enorme knal. Een klapband......dat is wel even schrikken zeg.
Even een zwabberende fiets, hard remmen, uit de fiets, onder een afdak met verlichting, band verwisselen. 12 minuten later zat ik weer in de fiets.


Oliebollentocht

Morgen over een week gaat het gebeuren: mijn eerste Oliebollentocht. Ik heb er zin in. We vertrekken met de LOL-groep om half negen bij Paul in Dieren. Tot nu toe staan er negen namen.
Op Ligfiets.net staan nu 90 aanmeldingen. Ik ben benieuwd of we de 100 gaan halen.

Eerste Mm en #LOL in de Achterhoek/Twente

Mijn eerste Mm staat op de teller ...........en ik heb 'm gemist :(

Na 11km zag ik het pas. Ach ja, als het goed is volgen er nog een heleboel.
Maar ja, die eerste keer is toch het meest bijzonder hè ;)

Om negen uur vanochtend trek ik de XS uit haar stalletje. Puur op de automatische piloot voel ik aan de achterband. Zacht. Nee hè, waarom heb ik de fiets nou niet iets eerder gepakt. Ik moet om 09:10 uur weg.
Fiets op de kant. Biba eruit. Wat blijkt: ventiel is niet dicht.
Na uitleg van mijn #LOL-vrienden heb ik, toen ik weer thuis was het ventiel geprobeerd met een tangetje dicht te draaien. Is helaas niet gelukt. Los wilde wel, dicht ook. Maar niet luchtdicht. Het ding bleef lucht lekken. Dat mag deze biba vanaf nu dus in de grijze container gaan doen :(
Goed terug naar vanochtend. Nieuwe biba er in. Buba netjes in de velg en pompen maar. Duurt best lang: 5 bar in zo'n dikke slof drukken.

Om 09:15 uur vertrek ik en precies om 09:30 uur stop ik voor Het Volkshuis in Zutphen.
Na een kopje thee vertrekken we om na 100m weer te stoppen. GLAS en Casper rijdt lek met zijn mooie nieuwe F-Lite.

Via Laren rijden we naar Markelo. Heerlijk fietsen daar. Mooie omgeving. Het ziet er daar gewoon simpelweg anders uit dan hier. Het is maar 50km richting het Oosten, maar toch.

In Markelo blijkt de eerste horeca-gelegenheid geen plek voor ons te hebben. Eén of andere "leestoestand van Tubantia" en aangezien wij de Stentor lezen is er voor ons geen plaats in deze herberg ;)
Het Wapen van Markelo blijkt gesloten te zijn, terwijl ze volgens hun website om 11:00 uur open zouden moeten zijn. Dat is tenminste de info waarover teamcaptain Casper beschikt.
De eerste de beste voorbijganger legt mij in onvervalst Twents uit hoe we bij Het Zalencentrum Haverkamp moeten komen. En ik maar denken dat Vrouw Haverkamp in de Achterhoek woont :)
Ik blijf het nog steeds een beetje eng vinden, om mijn mooie en nog steeds erg nieuwe XS zomaar ergens onbeheerd te parkeren. Ik was natuurlijk ook weer mijn slot en alarmpje vergeten :(

Ons gesprek daarna over koffie is beter dan de koffie die we krijgen, maar de appeltaart maakt het wel weer een beetje goed.

Via Lochem rijden we weer naar Zutphen. Via allerlei wegen waar ik nog nooit ben geweest. Geweldig.

Casper weer bedankt voor de route.
Marc, Nico, Pieter Jan en uiteraard Casper weer bedankt voor het gezelschap.

Bijna thuis moet ik natuurlijk nog één keer plassen. XS netjes geparkeerd en meteen maar een Photoshoot van de XS gemaakt.

De spiegels zijn de oogjes, de streep is de neus en de reflectie een lachende mond. Een vrolijk XS-je.